Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C1

kleinmütig

[ˈklaɪ̯nˌmyːtɪç]
По слогам klein||tig
§Значения
lękliwy, tchórzliwy, przygnębiony
Mangel an Mut, Entschlossenheit oder Selbstvertrauen zeigend; gedemütigt oder entmutigt.
Wykazujący brak odwagi, zdecydowania lub pewności siebie; upokorzony lub zniechęcony.
возвышенное
  1. Er zeigte sich in der schwierigen Situation sehr kleinmütig.
    — W trudnej sytuacji okazał się bardzo tchórzliwy.
  2. Sein kleinmütiger Blick verriet seinen inneren Zweifel.
    — Jego lękliwe spojrzenie zdradzało wewnętrzne wątpliwości.
  3. Man sollte nicht so kleinmütig gegenüber dem Schicksal sein.
    — Nie należy być tak małodusznym wobec losu.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке