chłopięcy
An die Kindheit oder die Eigenschaften von Knaben erinnernd, oft im Sinne von kindlich-naiv oder unschuldig.
Przypominające dzieciństwo lub cechy chłopców; często w znaczeniu dziecinnie naiwne lub niewinne.
☞ Często używane jest w lekko pogardliwy sposób w odniesieniu do braku dojrzałości.
-
Er bewahrte sich ein knabenhaftliches Lächeln.— Zachował chłopięcy uśmiech.
-
Ihre Züge wirkten sehr knabenhaftlich.— Jej rysy twarzy wyglądały bardzo chłopięco.
-
Sein Verhalten war beinahe knabenhaftlich.— Jego zachowanie było niemal chłopięce.
Синонимы