Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

knauben

[ˈknaʊ̯bn̩]
По слогам knau|ben
◆ Грамматический конструктор
Управление
etwas knabbern/knauben A— bir şeyler kemirmek/çiğnemek
„Das Kind knaubert an einem Keks."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
knauben
Präteritum
knaubte
Partizip II
hat geknaubt
§Значения
gıcırdamak, çiğnemek
Etwas mit den Zähnen langsam und mühsam zerkauen.
Bir şeyi dişlerle yavaşça ve zorlukla çiğnemek.
нейтральное
  1. Das kleine Kaninchen knaubt langsam an dem harten Karottenblatt.
    — Küçük tavşan, sert havuç yaprağını yavaşça kemiriyor.
  2. Der alte Hund knaubt sehr langsam auf seinem harten Knochen.
    — Yaşlı köpek, sert kemiğini çok yavaşça kemiriyor.
Синонимы
kıpırdatmak
Etwas Kleines oder Weiches unauffällig im Mund kauen.
Küçük veya yumuşak bir şeyi fark edilmeden ağızda çiğnemek.
разговорное
☞ Genellikle şekerlemeler veya sakızlarla ilişkilidir.
  1. Das kleine Kind knaubt unauffällig an einem weichen Bonbon.
    — Küçük çocuk, fark edilmeden yumuşak bir şekerlemeyi kemiriyor.
  2. Das Mädchen knaubt leise auf einem weichen Stück Lakritz.
    — Kız, yumuşak bir lakritz parçasını usulca çiğniyor.
uğraşmak, didinmek
Sich intensiv mit einer schwierigen Aufgabe beschäftigen oder an etwas herumprobieren.
Zor bir görevle yoğun şekilde meşgul olmak veya bir şey üzerinde denemeler yapmak.
разговорное
☞ Zihinsel çalışma için mecazi anlam.
  1. Der Student knaubt schon die ganze Nacht an der schwierigen Matheaufgabe.
    — Öğrenci bütün gece boyunca o zor matematik problemi üzerinde uğraşıyor.
  2. Er knaubt schon seit Stunden an der komplizierten Programmieraufgabe.
    — Saatlerdir o karmaşık programlama görevi üzerinde uğraşıyor.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich knaube
du knaubst
er/sie/es knaubt
wir knauben
ihr knaubt
sie/Sie knauben
Präteritum претеритум
ich knaubte
du knaubtest
er/sie/es knaubte
wir knaubten
ihr knaubtet
sie/Sie knaubten
Imperativ императив
knaube (du)
knauben wir
knaubt (ihr)
knauben Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich knaube
du knaubest
er/sie/es knaube
wir knauben
ihr knaubet
sie/Sie knauben
Konjunktiv II конъюнктив II
ich knaubte
du knaubtest
er/sie/es knaubte
wir knaubten
ihr knaubtet
sie/Sie knaubten
Partizip партицип
knaubend Präsens
geknaubt Perfekt
Infinitiv инфинитив
knauben
zu knauben
§Связанные слова

Сообщить об ошибке