konfabulować
Unwahrheiten oder fiktive Erlebnisse erzählen, oft unbewusst aufgrund von Gedächtnislücken.
Opowiadanie nieprawdziwości lub fikcyjnych przeżyć, często nieświadomie, z powodu luk w pamięci.
☞ Jest używane przede wszystkim w medycynie lub psychologii.
-
Der Patient hat aufgrund seiner Demenz ständig konfabulierte.— Z powodu demencji pacjent nieustannie wymyślał historie.
-
Sie hat die Ereignisse unbewusst konfabuliert.— Nieświadomie wymyśliła te wydarzenia.
Синонимы