konstytuujący, tworzący, założycielski
Etwas begründend, erschaffend oder die Grundlage für etwas Wesentliches bildend.
Coś, co stanowi podstawę, tworzy lub jest fundamentem dla czegoś istotnego.
☞ Często używane w kontekstach prawnych, politycznych lub filozoficznych.
-
Dies ist ein konstituierendes Element unserer Gesellschaft.— To jest podstawowy element naszego społeczeństwa.
-
Die konstituierende Versammlung trat gestern zusammen.— Zgromadzenie konstytucyjne zebrało się wczoraj.
-
Diese Entscheidung war konstituierend für den neuen Prozess.— Ta decyzja zapoczątkowała nowy proces.
Синонимы
Антонимы