kontemplatywny, medytacyjny
Nachdenklich, in sich gekehrt oder zur geistigen Betrachtung anregend.
Zamyślony, skupiony w sobie lub pobudzający do duchowej kontemplacji.
-
Sie verbrachte einen kontemplativen Nachmittag im Wald.— Spędziła kontemplacyjne popołudnie w lesie.
-
Die Musik war sehr kontemplativ und beruhigend.— Muzyka była bardzo kontemplacyjna i uspokajająca.
-
Er versank in einem kontemplativen Zustand.— Pogrążył się w stanie kontemplacji.
Синонимы