kontrafaktyczny
Sich auf eine Situation beziehend, die nicht der Realität entspricht, aber als hypothetisch betrachtet wird.
Odnoszący się do sytuacji, która nie odpowiada rzeczywistości, lecz jest traktowana jako hipotetyczna.
☞ Jest używane przede wszystkim w logice, lingwistyce i filozofii.
-
Die Forscher nutzten kontrafaktische Analysen für die Studie.— Badacze wykorzystali analizy kontrfaktyczne w swoim badaniu.
-
Diese Aussage ist rein kontrafaktisch.— To stwierdzenie jest czysto kontrfaktyczne.
-
In der Linguistik untersucht man kontrafaktische Konditionalsätze.— W lingwistyce bada się kontrafaktyczne zdania warunkowe.
Синонимы