Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

kontrafaktisch

[kɔntraˈfaktɪʃ]
По слогам kon|tra|fak|tisch
§Значения
karşıtgerçekçi
Sich auf eine Situation beziehend, die nicht der Realität entspricht, aber als hypothetisch betrachtet wird.
Gerçeklikle uyuşmayan ancak hipotetik olarak kabul edilen bir duruma atıfta bulunan.
терминологическое
☞ Özellikle mantık, dilbilim ve felsefede kullanılır.
  1. Die Forscher nutzten kontrafaktische Analysen für die Studie.
    — Araştırmacılar, çalışma için kontrafaktik analizler kullandılar.
  2. Diese Aussage ist rein kontrafaktisch.
    — Bu ifade tamamen varsayımsaldır.
  3. In der Linguistik untersucht man kontrafaktische Konditionalsätze.
    — Dilbilimde, kontrafaktik koşul cümleleri incelenir.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке