krumpeln

[ˈkʁʊmpl̩n]

По слогам krum|peln

◆ Грамматический конструктор

Управление

etwas krumpeln A— coś skrumplować

„Er krumpelt das Papier zusammen."

§ Грамматика

Основные формы · правильный

Infinitiv

krumpeln

Präteritum

krumpelte

Partizip II

hat gekrumpelt

§Значения

skręcać, wykręcać

Etwas durch ungleichmäßigen Druck oder Bewegung zerknüllen oder verformen.

Coś pognieść lub wykrzywić poprzez nierównomierny nacisk lub ruch.

разговорное

Синонимы

wiercić się, miotać się

Sich ungeschickt oder ungleichmäßig bewegen oder hin- und herwälzen.

Poruszać się niezdarnie lub nierównomiernie, przewracać się w tę i z powrotem.

разговорное

Das Kind krumpelt unruhig im Bett.

— Dziecko niespokojnie wierci się w łóżku.
Sie hat die ganze Nacht im Schlaf gekrumpelt.

— Całą noc przewracała się w łóżku.

§ Спряжение — полные таблицы

Präsens презенс

Präteritum претеритум

Imperativ императив

Konjunktiv I конъюнктив I

Konjunktiv II конъюнктив II

Partizip партицип

krumpelnd	Präsens
gekrumpelt	Perfekt

Infinitiv инфинитив

krumpeln

zu krumpeln

§Связанные слова