to cuckoo
Den Ruf eines Kuckucks imitieren.
To imitate the call of a cuckoo.
-
Der Vogel kuckuckelt im Wald.— The bird is cuckooing in the forest.
-
Er hat den ganzen Morgen gekuckuckelt.— He has been cuckooing all morning.
Синонимы
| ich | kuckuckle |
| du | kuckuckelst |
| er/sie/es | kuckuckelt |
| wir | kuckuckeln |
| ihr | kuckuckelt |
| sie/Sie | kuckuckeln |
| ich | kuckuckelte |
| du | kuckuckeltest |
| er/sie/es | kuckuckelte |
| wir | kuckuckelten |
| ihr | kuckuckeltet |
| sie/Sie | kuckuckelten |
| — | ||
| kuckuckle | (du) | |
| — | ||
| kuckuckeln | wir | |
| kuckuckelt | (ihr) | |
| kuckuckeln | Sie | |
| ich | kuckuckle |
| du | kuckuckelest |
| er/sie/es | kuckuckle |
| wir | kuckuckeln |
| ihr | kuckucklet |
| sie/Sie | kuckuckeln |
| ich | kuckuckelte |
| du | kuckuckeltest |
| er/sie/es | kuckuckelte |
| wir | kuckuckelten |
| ihr | kuckuckeltet |
| sie/Sie | kuckuckelten |
| kuckuckelnd | Präsens |
| gekuckuckelt | Perfekt |
| kuckuckeln |
| zu kuckuckeln |