megalomański, megaloman
Besessen von übersteigertem Größenwahn oder dem Drang nach absoluter Macht.
Opętany przesadną wielkością lub dążeniem do absolutnej władzy.
☞ Często używane w kontekście władców lub niezwykle ambitnych osobowości.
-
Der Diktator verfolgte megalomane Pläne zur Weltherrschaft.— Dyktator żywił megalomańskie plany zdobycia władzy nad światem.
-
Seine megalomane Art macht die Zusammenarbeit schwierig.— Jego megalomański sposób bycia utrudnia współpracę.
-
Er wirkt in seinen Ambitionen absolut megaloman.— W swoich ambicjach wydaje się absolutnie megalomanem.
Синонимы
Антонимы