nadrzędny, wyższy rangą
In einer hierarchisch übergeordneten Position oder Instanz befindlich.
Znajdujący się w hierarchicznie wyższej pozycji lub instancji.
☞ Często używane w kontekście urzędów lub struktur organizacyjnych.
-
Die Entscheidung liegt bei der oberständigen Behörde.— Decyzja należy do właściwego organu.
-
Wir müssen die oberständige Instanz um Erlaubnis bitten.— Musimy poprosić wyższą instancję o pozwolenie.
-
Das ist eine oberständige Anordnung.— To jest doskonałe rozwiązanie.
Синонимы
Антонимы