Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

oblatieren

[oblaˈtiːʁən]
По слогам ob|la|tie|ren
◆ Грамматический конструктор
Управление
etw. oblatieren A— щось облатувати
„Der Priester oblatierte die Hostie."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
oblatieren
Präteritum
oblatierte
Partizip II
hat oblatiert
§Значения
підносити облатку
In der katholischen Liturgie das Brot (die Hostie) für die Kommunion bereiten oder darreichen.
У католицькій літургії підготовка або подання хліба (гостії) для причастя.
терминологическое
☞ Релігійний фаховий термін з літургики.
  1. Der Priester oblatierte das Brot während der Messe.
    — Під час служби священик приносив хліб у жертву.
  2. Er hat die Hostie feierlich oblatiert.
    — Він урочисто принес у дар тістечко.
Синонимы
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich oblatiere
du oblatierst
er/sie/es oblatiert
wir oblatieren
ihr oblatiert
sie/Sie oblatieren
Präteritum претеритум
ich oblatierte
du oblatiertest
er/sie/es oblatierte
wir oblatierten
ihr oblatiertet
sie/Sie oblatierten
Imperativ императив
oblatiere (du)
oblatieren wir
oblatiert (ihr)
oblatieren Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich oblatiere
du oblatierest
er/sie/es oblatiere
wir oblatieren
ihr oblatieret
sie/Sie oblatieren
Konjunktiv II конъюнктив II
ich oblatierte
du oblatieretest
er/sie/es oblatierte
wir oblatierten
ihr oblatieretet
sie/Sie oblatierten
Partizip партицип
oblatierend Präsens
oblatiert Perfekt
Infinitiv инфинитив
oblatieren
zu oblatieren
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке