performativ — WBuch

performatywny

Einen Akt vollziehend oder eine Handlung bewirkend, anstatt nur darüber zu berichten.

Wykonujący czynność lub powodujący działanie, zamiast jedynie o nim relacjonować.

терминологическое

☞ Jest używane przede wszystkim w filozofii języka i lingwistyce.

Ein Versprechen ist ein performativer Sprechakt.

— Obietnica jest aktem mowy performatywnym.
Diese Aussage hat einen performativen Charakter.

— To stwierdzenie ma charakter performatywny.

Синонимы

Антонимы

związany z wykonaniem

Die Leistung oder die Ausführungsqualität betreffend.

Dotyczące wydajności lub jakości wykonania.

нейтральное

Die performative Stärke des Teams war beeindruckend.

— Siła wykonawcza zespołu była imponująca.
Wir müssen die performativen Aspekte der Arbeit analysieren.

— Musimy przeanalizować performatywne aspekty pracy.