płacz, wycie, szloch
Laut, unkontrolliert und oft klagend weinend oder schreiend.
Głośno, niekontrolowanie i często z płaczem lub krzykiem pełnym skarg.
☞ Często używane w negatywnym znaczeniu w odniesieniu do głośności dzieci.
-
Das plärrende Kind weinte laut im Supermarkt.— Płaczące dziecko głośno płakało w supermarkecie.
-
Ich hörte nur ein plärrendes Baby im Nebenzimmer.— Słyszał tylko płaczące dziecko w sąsiednim pokoju.
-
Die plärrende Menge forderte lautstark eine Änderung.— Krzyczący tłum głośno domagał się zmian.