radyoopak
In der Radiologie: Röntgenstrahlen absorbierend oder blockierend, sodass das Objekt auf dem Röntgenbild hell erscheint.
Radyolojide: Röntgen ışınlarını soğuran veya engelleyen; böylece nesnenin röntgen görüntüsünde açık renkli görünmesini sağlayan.
-
Das Metallstück ist im Röntgenbild deutlich radiopaque.— Bu metal parçası röntgen görüntüsünde açıkça radyoopakt görünüyor.
-
Diese radiopaque Substanz wird zur Markierung verwendet.— Bu radyoopak madde, işaretleme amacıyla kullanılır.
-
Die Kontrastmittel sind radiopaque.— Kontrast maddeler radyoopaktır.
Антонимы