restytutywny, przywracający
Wiederherstellend oder auf die Wiederherstellung eines ursprünglichen Zustands abzielt.
Przywracający lub zmierzający do przywrócenia pierwotnego stanu.
☞ Używane przede wszystkim w kontekstach prawniczych, medycznych lub psychologicznych.
-
Die Partei forderte eine restitutive Maßnahme.— Partia zażądała podjęcia środka naprawczego.
-
Das Ziel der Therapie ist ein restitutiver Effekt.— Celem terapii jest efekt przywracający stan pierwotny.
-
Die Maßnahmen wurden als restitutiv eingestuft.— Środki te zostały zakwalifikowane jako restytutywne.
Синонимы
Антонимы