Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

restitutiv

[reʃtiˈtuːtiːv]
По слогам re|sti|tu|tiv
§Значения
restitütif, onarıcı
Wiederherstellend oder auf die Wiederherstellung eines ursprünglichen Zustands abzielt.
Orijinal durumu geri getiren veya orijinal durumu yeniden sağlamayı amaçlayan.
терминологическое
☞ Özellikle hukuki, tıbbi veya psikolojik bağlamlarda kullanılır.
  1. Die Partei forderte eine restitutive Maßnahme.
    — Parti, telafi edici bir önlem talep etti.
  2. Das Ziel der Therapie ist ein restitutiver Effekt.
    — Terapinin amacı iyileştirici bir etki sağlamaktır.
  3. Die Maßnahmen wurden als restitutiv eingestuft.
    — Bu önlemler onarıcı nitelikte olarak değerlendirildi.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке