burun çeken
Durch die Nase einhaftend oder schnaubend, oft als Zeichen einer Erkältung.
Burundan tıkanık ya da hırıltılı nefes alma; genellikle soğuk algınlığının bir belirtisi olarak.
-
Das schniefende Kind saß auf dem Sofa.— Hıçkırarak ağlayan çocuk kanepeye oturmuştu.
-
Er klang durch die Erkältung sehr schniefend.— Soğuk algınlığından dolayı sesi çok buruk ve hırıltılı çıkıyordu.
-
Ein schniefender Patient wartete im Flur.— Burun çeken bir hasta koridorda bekliyordu.