niezwykły, wyjątkowy
Außerordentlich, außergewöhnlich oder von einer Art, die man so nicht kennt.
Niezwykłe, nadzwyczajne lub o takim rodzaju, jakiego się zwykle nie spotyka.
☞ Często używane w negacji, aby wyrazić, że coś nie jest szczególnie dobre.
-
Er besitzt ein sondergleichen Talent für die Musik.— Ma niezwykły talent muzyczny.
-
Das war kein sondergleichen Erfolg für die Firma.— To nie był wyjątkowy sukces dla firmy.
-
Sie erlebte eine sondergleichen Freude über das Geschenk.— Doświadczyła niezwykłej radości z powodu tego prezentu.
Синонимы
Антонимы