olağanüstü, eşsiz
Außerordentlich, außergewöhnlich oder von einer Art, die man so nicht kennt.
Olağanüstü, sıra dışı veya daha önce bilinmeyen bir türden.
☞ Genellikle bir şeyin özel olmadığını ifade etmek için olumsuz cümlelerde kullanılır.
-
Er besitzt ein sondergleichen Talent für die Musik.— O, müzik konusunda eşsiz bir yeteneğe sahip.
-
Das war kein sondergleichen Erfolg für die Firma.— Bu, şirket için olağanüstü bir başarı değildi.
-
Sie erlebte eine sondergleichen Freude über das Geschenk.— Hediyeden dolayı eşsiz bir mutluluk yaşadı.
Синонимы
Антонимы