Прилагательное Частотностьtop-25k+CEFR C2

standrechtlich

[ˈʃtantˌʁɛçtˌlɪç]
По слогам stand|recht|lich
§Значения
zgodnie z prawem stanowym
Gemäß den Regeln des Standrechts oder der geltenden Privilegien einer bestimmten Ständeordnung.
Zgodnie z zasadami prawa stanowego lub obowiązującymi przywilejami określonego porządku stanowego.
возвышенное терминологическое
☞ Zazwyczaj odnosi się do historycznych porządków prawnych średniowiecza lub wczesnej nowożytności.
  1. Der Adel beanspruchte eine standrechtliche Privilegierung.
    — Szlachta domagała się przywilejów sądowych.
  2. Diese Entscheidung war nach damaliger Zeit nicht standrechtlich.
    — Ta decyzja w tamtych czasach nie była wyrokiem sądu polowego.
  3. Er berief sich auf seine standrechtlichen Rechte.
    — Powołał się na swoje prawa sądu polowego.
Синонимы
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке