wściekły, rozwścieczony
Extrem wütend, sehr zornig oder rasend vor Wut.
Skrajnie wściekły, bardzo rozgniewany lub oszalały z wściekłości.
☞ Często używane do wzmocnienia złości.
-
Er war stinkwütend über die Verspätung.— Był wściekły z powodu opóźnienia.
-
Sie blickte ihn mit einem stinkwütenden Gesicht an.— Patrzyła na niego z wściekłą miną.
-
Nach dem Streit war mein Vater stinkwütend.— Po kłótni mój ojciec był wściekły jak diabli.