subsumptywny
Bezogen auf den Vorgang des Subsumierens, also das Unterordnen von Einzelfällen unter eine allgemeine Regel oder Norm.
W odniesieniu do procesu subsumowania, czyli podporządkowywania poszczególnych przypadków ogólnej regule lub normie.
☞ Używane głównie w naukach prawniczych i logice.
-
Der Jurist führt eine subsumtive Prüfung des Sachverhalts durch.— Prawnik przeprowadza subsumptywną analizę stanu faktycznego.
-
Diese subsumtive Logik ist für die Rechtsanwendung essenziell.— Ta logika subsumptywna jest niezbędna w stosowaniu prawa.
Синонимы
Антонимы