theurgiczny
Die Theurgie betreffend; auf die Ausführung von göttlichen Handlungen oder magischen Ritualen zur Erlangung göttlicher Erkenntnis bezogen.
Dotyczące teurgii; odnoszące się do wykonywania boskich czynów lub magicznych rytuałów w celu uzyskania boskiej wiedzy.
☞ Odnosi się przede wszystkim do praktyk ezoterycznych lub neoplatońskich.
-
Er studierte die theurgischen Texte der Antike.— Studiował teurgiczne teksty starożytności.
-
Die Zeremonie folgte einem theurgischen Muster.— Ceremonia przebiegała według teurgicznego wzoru.
-
Diese Praktiken gelten als rein theurgisch.— Te praktyki uważane są za czysto teurgiczne.