aptalca davranmak, saçmalamak
Sich töricht, ungeschickt oder leichtsinnig verhaltend; unkonzentriert oder albern agierend.
Aptalca, beceriksizce veya düşüncesizce davranan; dikkatsiz ya da aptalca hareket eden.
☞ “Trödeln/tröseln” fiilinin I. ortacı; genellikle amaçsızca koşuşturmak veya yaramazlık yapmak anlamında kullanılır.
-
Das trötelnde Kind spielte im Garten.— Yavaş hareket eden çocuk bahçede oynuyordu.
-
Hör auf mit dem trötelnden Verhalten!— Bu ağırdan alan tavırdan vazgeç artık!
-
Er saß dort trötelnd auf dem Stuhl.— O, orada tembelce sandalyede oturuyordu.
Антонимы