niezadowolony, ponury, marudny
Schwer zu erfreuen, unzufrieden oder mürrisch in der Stimmung.
Trudno go uszczęśliwić; niezadowolony lub ponury w nastroju.
☞ Często używane w odniesieniu do osób, które łatwo wpadają w zły nastrój.
-
Er ist ein unerquicklicher alter Mann.— To nieprzyjemny, stary człowiek.
-
Die Kundin zeigte sich äußerst unerquicklich.— Klientka zachowywała się wyjątkowo nieprzyjemnie.
-
Sein unerquicklicher Blick verriet seinen Unmut.— Jego nieprzyjemne spojrzenie zdradzało jego niezadowolenie.
Антонимы