Глагол Частотностьtop-25k+CEFR C2

verprallen

[fɛɐ̯ˈpʁaln̩]
По слогам ver|pral|len
◆ Грамматический конструктор
Управление
an etw. (Dat.) verprallen D— odbijać się od czegoś (w celowniku).
„Die Welle ist an den Felsen verprallt."
§ Грамматика
Основные формы · правильный
Infinitiv
verprallen
Präteritum
verprallte
Partizip II
ist verprallt
§Значения
roztrzaskać się o, rozbić się o
Mit großer Wucht gegen eine Oberfläche schlagen oder prallen.
Z wielką siłą uderzać lub zderzać się z powierzchnią.
нейтральное
  1. Die Welle ist gegen die Klippen verprallt.
    — Fala rozbiła się o klify.
  2. Der Ball ist hart an der Wand verprallt.
    — Piłka uderzyła mocno w ścianę.
Синонимы
pryskać, rozpryskiwać się
In Form von Spritzern oder Tropfen von einer Oberfläche wegspringen.
W postaci kropek lub kropli odrywać się od powierzchni.
нейтральное
  1. Das Wasser ist auf dem Boden verprallt.
    — Woda rozlała się po podłodze.
  2. Der Regen ist gegen das Fenster verprallt.
    — Deszcz uderzał o okno.
§ Спряжение — полные таблицы
Präsens презенс
ich verpralle
du verprallst
er/sie/es verprallt
wir verprallen
ihr verprallt
sie/Sie verprallen
Präteritum претеритум
ich verprallte
du verpralltest
er/sie/es verprallte
wir verprallten
ihr verpralltet
sie/Sie verprallten
Imperativ императив
verpralle (du)
verprallen wir
verprallt (ihr)
verprallen Sie
Konjunktiv I конъюнктив I
ich verpralle
du verprallest
er/sie/es verpralle
wir verprallen
ihr verprallet
sie/Sie verprallen
Konjunktiv II конъюнктив II
ich verprallte
du verpralltest
er/sie/es verprallte
wir verprallten
ihr verpralltet
sie/Sie verprallten
Partizip партицип
verprallend Präsens
verprallt Perfekt
Infinitiv инфинитив
verprallen
zu verprallen
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке