zwierzęcy, bestialski
Tierisch, instinktgesteuert oder die menschliche Vernunft missachtend.
Zwierzęcy, kierowany instynktem lub lekceważący ludzki rozum.
☞ Często używane w sposób pejoratywny w odniesieniu do niekontrolowanych, podyktowanych popędami zachowań.
-
Er zeigte ein viehischartiges Verhalten gegenüber seinen Feinden.— Wykazywał zwierzęce zachowanie wobec swoich wrogów.
-
Ihre Triebe wirkten auf ihn vollkommen viehischartig.— Jego popędy wydawały się u niego całkowicie zwierzęce.
-
Das war ein viehischartiger Akt der Gewalt.— To był zwierzęcy akt przemocy.
Синонимы
Антонимы