wściekły, kipiący z wściekłości
In einem Zustand heftiger, unkontrollierter Wut oder Zorn befindlich.
Znajdujący się w stanie gwałtownej, niekontrolowanej wściekłości lub gniewu.
☞ Bardzo rzadkie, literackie słowo.
-
Der wutschnaubende Mann verließ lautstark den Raum.— Wściekły mężczyzna głośno opuścił pokój.
-
Er stand wutschnaubend vor der verschlossenen Tür.— Stał wściekły przed zamkniętymi drzwiami.