öfkeli, çileden çıkmış
Voller Zorn, sehr böse oder aufgebracht.
Öfkeyle dolu, çok kızgın veya hiddetli.
-
Er warf einen wütigen Blick auf mich.— Bana öfkeli bir bakış attı.
-
Warum bist du so wütig auf ihn?— Neden ona karşı bu kadar öfkelisin?
-
Die wütige Frau schrie den Polizisten an.— Öfkeli kadın polise bağırdı.