drżący z wściekłości
Vor großem Zorn oder Wut erschüttert oder bebend.
Wstrząsany lub drżący z wielkiego gniewu lub wściekłości.
-
Er stand als zornbebender Mann vor mir.— Stał przede mną, drżący z gniewu mężczyzna.
-
Ihre Stimme war zornbebend vor Entrüstung.— Jej głos drżał z gniewu i oburzenia.
-
Der zornbebende König verließ den Saal.— Wściekły król opuścił salę.
Антонимы