öfkeli, kızgın
Von großer Wut oder Zorn ergriffen, sehr wütend.
Büyük öfke veya gazap içinde, çok kızgın.
☞ Genellikle edebi veya dramatik bağlamlarda kullanılır.
-
Der zornentbrannte König verließ den Saal.— Öfkeli kral salonu terk etti.
-
Er blickte sie zornentbrannt an.— Öfkeyle ona baktı.
-
Die Menge war zornentbrannt über die Entscheidung.— Karar yüzünden kalabalık öfkelenmişti.
Антонимы