varlık, olmuş olma hali
Ein veralteter oder dialektaler Begriff für das Partizip II von 'sein', der heute kaum noch als eigenständiges Substantiv existiert, sondern meist als Teil von Wendungen oder in historischem Kontext vorkommt.
‘sein’ fiilinin II. particip’si için kullanılan, artık neredeyse bağımsız bir isim olarak varlığını sürdürmeyen, fakat çoğunlukla deyimlerin bir parçası olarak ya da tarihi bağlamda karşımıza çıkan eskimiş veya lehçeye özgü bir terimdir.
☞ Günümüzde neredeyse yalnızca çok özel bölgesel lehçelerde veya arkaik bir biçim olarak kullanılmaktadır.
-
Sein altes Gewese war ihm nicht mehr eigen.— Eski hali artık ona özgü değildi.