yoksul, parasız kişi
Eine Person, die über keinerlei Besitz oder Vermögen verfügt.
Hiçbir mülke veya servete sahip olmayan kişi.
-
Nach dem Krieg war er ein völligs Habenichts.— Savaştan sonra tam bir hiç olmuştu.
-
Er lebte als ein armer Habenichts in der Stadt.— Şehirde fakir ve yoksul biri olarak yaşadı.
Синонимы