renta dla pozostałych przy życiu
Eine staatliche oder versicherungstechnische Leistung, die Hinterbliebenen nach dem Tod eines Versicherten gezahlt wird.
Państwowe lub ubezpieczeniowe świadczenie wypłacane pozostałym przy życiu członkom rodziny po śmierci ubezpieczonego.
-
Die Witwe beantragte die Hinterbliebenenrente bei der Versicherung.— Wdowa złożyła w towarzystwie ubezpieczeniowym wniosek o rentę dla osób pozostałych przy życiu.
-
Die Höhe der Hinterbliebenenrente hängt vom Einkommen des Verstorbenen ab.— Wysokość renty dla osób pozostałych po zmarłym zależy od jego dochodu.
-
Ohne die Hinterbliebenenrente wäre die finanzielle Lage der Familie schwierig.— Bez renty dla rodziny zmarłego sytuacja finansowa rodziny byłaby trudna.
Синонимы