wybitny specjalista, autorytet, osoba o wielkich zdolnościach
Eine Person von außergewöhnlicher Qualität, Bedeutung oder Talent in einem bestimmten Bereich.
Osoba o wyjątkowej jakości, znaczeniu lub talencie w określonej dziedzinie.
-
Die Konferenz versammelte viele wissenschaftliche Hochkaräter.— Konferencja zgromadziła wielu wybitnych naukowców.
-
Das Orchester besteht aus internationalen Hochkarätern.— Orkiestra składa się z międzynarodowych wybitnych muzyków.
-
Er gilt als einer der Hochkaräter der modernen Literatur.— Uważany jest za jednego z czołowych przedstawicieli współczesnej literatury.
Синонимы