wysokopruski
Bezieht sich auf eine gehobene, oft künstlich überhöhte oder sehr formelle Sprechweise, die typisch für das preußische Bildungsbürgertum war.
Odnosi się do wyszukanego, często sztucznie wywyższonego lub bardzo formalnego sposobu mówienia, który był typowy dla pruskiej warstwy wykształconych mieszczan.
☞ Często używane w sposób pejoratywny w odniesieniu do przesadnie wytwornego sposobu wyrażania się.
-
Er sprach in einem sehr Hochpreußischen Ton.— Mówił bardzo wysokopruskim tonem.
-
Hochpreußisch unterscheidet sich deutlich von anderen Mundarten.— Górnopruski wyraźnie różni się od innych dialektów.