вершина пагорба
Der höchste Punkt oder der Gipfel eines Hügels.
Найвища точка або вершина пагорба.
-
Wir erreichten die Hügelspitze bei Sonnenuntergang.— Ми дісталися на вершину пагорба на заході сонця.
-
Das alte Schloss thront auf der Hügelspitze.— Старий замок височіє на вершині пагорба.
-
Von der Hügelspitze aus hat man eine tolle Aussicht.— З вершини пагорба відкривається чудовий краєвид.
Синонимы