okrzyk radości
Ein lauter, freudiger Ausruf, der aus großer Begeisterung oder Erleichterung heraus entsteht.
Głośny, radosny okrzyk, który powstaje z wielkiego entuzjazmu lub ulgi.
-
Ein lauter Jubelschrei ertönte in der Menge.— Z tłumu dobiegł głośny okrzyk radości.
-
Nach dem Sieg hörte man nur noch Jubelschreie.— Po zwycięstwie słychać było już tylko okrzyki radości.
-
Ihr Jubelschrei war vor Freude fast unkontrollierbar.— Jej okrzyk radości był z powodu szczęścia niemal niekontrolowany.
Синонимы