namaszczenie chorych
Die religiöse Handlung, bei der ein Kranker mit heiligen Ölen gesalbt wird, um göttliche Heilung oder Trost zu erflehen.
Religijny obrzęd, w ramach którego chory zostaje namaszczony świętymi olejami w celu błagania o boskie uzdrowienie lub pocieszenie.
☞ Zazwyczaj odnosi się do sakramentu namaszczenia chorych w liturgii chrześcijańskiej.
-
Der Priester kam zur Krankensalbung in das Zimmer des Sterbenden.— Ksiądz przyszedł do pokoju umierającego, by udzielić mu sakramentu chorych.
-
Die Krankensalbung wird in der katholischen Kirche als Sakrament vollzogen.— W Kościele katolickim namaszczenie chorych sprawowane jest jako sakrament.
-
Sie bat um die Krankensalbung für ihren kranken Vater.— Prosiła o sakrament namaszczenia chorych dla swojego chorego ojca.