pretendent do tronu
Eine Person, die den Anspruch erhebt, der rechtmäßige Nachfolger eines Herrschers oder eines Titels zu sein.
Osoba, która rości sobie prawo do bycia prawowitym następcą władcy lub tytułu.
-
Der Kronprätendent erhob lautstark seine Ansprüche auf die Krone.— Następca tronu głośno wyrażał swoje roszczenia do korony.
-
Niemand erkannte den jungen Kronprätendenten als rechtmäßigen Erben an.— Nikt nie uznał młodego następcy tronu za prawowitego dziedzica.
-
Sein Status als Kronprätendent war durch die neue Verfassung gefährdet.— Jego status następcy tronu był zagrożony przez nową konstytucję.
Синонимы