monomania
Ein psychischer Zustand, bei dem eine Person von einer einzigen Idee oder einem einzigen Thema besessen ist.
Stan psychiczny, w którym osoba jest opętana jedną ideą lub jednym tematem.
☞ Dziś często używane metaforycznie na określenie skrajnej obsesji.
-
Seine Monomanie machte ihn für seine Freunde unberechenbar.— Jego monomania sprawiała, że był nieprzewidywalny dla przyjaciół.
-
Der Forscher litt unter einer gefährlichen Monomanie.— Badacz cierpiał na niebezpieczną monomanię.
-
Manche bezeichnen seinen Ehrgeiz als reine Monomanie.— Niektórzy określają jego ambicję jako czystą monomanię.