monomani
Ein psychischer Zustand, bei dem eine Person von einer einzigen Idee oder einem einzigen Thema besessen ist.
Bir kişinin yalnızca tek bir fikir veya tek bir konuyla takıntılı hale geldiği psikolojik bir durumdur.
☞ Günümüzde sıklıkla aşırı takıntı anlamında mecazi olarak kullanılır.
-
Seine Monomanie machte ihn für seine Freunde unberechenbar.— Tek düşünceye takıntılı olması, arkadaşları için onu öngörülemez biri haline getirdi.
-
Der Forscher litt unter einer gefährlichen Monomanie.— Araştırmacı, tehlikeli bir takıntıdan muzdaripti.
-
Manche bezeichnen seinen Ehrgeiz als reine Monomanie.— Bazıları onun hırsını tam anlamıyla bir monomani olarak nitelendirir.