Существительное Частотностьtop-25000CEFR C2
die

Normgrammatik

[ˈnɔʁmɡʁaˌmatɪk]
По слогам norm|gram|ma|tik
§ Грамматика
Genitiv
der Normgrammatik
Plural
die Normgrammatiken
§Значения
gramatyka normatywna
Das System der Regeln, die festlegen, wie eine Sprache in der Standardform korrekt angewendet wird.
System reguł, które określają, jak język w swojej standardowej formie należy poprawnie stosować.
терминологическое
  1. Die Normgrammatik legt fest, welche Formen als korrekt gelten.
    — Gramatyka normatywna określa, które formy uznaje się za poprawne.
  2. Linguisten unterscheiden oft zwischen Deskription und Normgrammatik.
    — Lingwiści często rozróżniają opis gramatyki od gramatyki normatywnej.
gramatyka normatywna
Die Gesamtheit der verbindlichen Sprachnormen, die als Maßstab für die korrekte Sprachverwendung dienen.
Całość wiążących norm językowych, które służą jako miara poprawnego użycia języka.
терминологическое
  1. Er orientiert sich streng an der Normgrammatik des Deutschen.
    — Kieruje się ściśle normatywną gramatyką języka niemieckiego.
  2. Die Normgrammatik bildet die Basis für das Schulwesen.
    — Gramatyka normatywna stanowi podstawę systemu szkolnego.
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке