Существительное Частотностьtop-25000CEFR C2
die

Normgrammatik

[ˈnɔʁmɡʁaˌmatɪk]
По слогам norm|gram|ma|tik
§ Грамматика
Genitiv
der Normgrammatik
Plural
die Normgrammatiken
§Значения
normatif dilbilgisi
Das System der Regeln, die festlegen, wie eine Sprache in der Standardform korrekt angewendet wird.
Bir dilin standart biçimde doğru şekilde nasıl kullanılacağını belirleyen kurallar sistemi.
терминологическое
  1. Die Normgrammatik legt fest, welche Formen als korrekt gelten.
    — Standart dilbilgisi, hangi biçimlerin doğru kabul edileceğini belirler.
  2. Linguisten unterscheiden oft zwischen Deskription und Normgrammatik.
    — Dilbilimciler genellikle betimleyici dilbilgisi ile normatif dilbilgisi arasında ayrım yaparlar.
normatif gramer
Die Gesamtheit der verbindlichen Sprachnormen, die als Maßstab für die korrekte Sprachverwendung dienen.
Doğru dil kullanımının ölçütü olarak hizmet eden, bağlayıcı dil normlarının bütünü.
терминологическое
  1. Er orientiert sich streng an der Normgrammatik des Deutschen.
    — Almanca’nın normatif gramerine sıkı sıkıya uyar.
  2. Die Normgrammatik bildet die Basis für das Schulwesen.
    — Standart dilbilgisi, eğitim sisteminin temelini oluşturur.
Антонимы
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке