Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
der

Opiumraucher

[oˈpiːʊmˌraʊ̯xɐ]
По слогам o|pi|um|rau|cher
§ Грамматика
Genitiv
des Opiumrauchers
Plural
die Opiumraucher
§Значения
palacz opiumu
Eine Person, die Opium durch Inhalation (Rauchen) konsumiert.
Osoba, która spożywa opium poprzez inhalację (palenie).
нейтральное
  1. Der alte Opiumraucher saß in der dunklen Ecke.
    — Stary palacz opium siedział w ciemnym kącie.
  2. In den Romanen des 19. Jahrhunderts wird der Opiumraucher oft thematisiert.
    — W powieściach z XIX wieku palenie opium często stanowi temat opowieści.
  3. Man sah einen einsamen Opiumraucher in der Gasse.
    — W zaułku widać było samotnego palacza opium.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке