Partikulier — WBuch

partikül

Ein Wort oder eine Wortgruppe, die keine eigene syntaktische Funktion übernimmt, sondern die Bedeutung oder den Ton eines Satzes modifiziert.

Kendi başına herhangi bir sözdizimsel işlev üstlenmeyen, ancak bir cümlenin anlamını veya tonunu değiştiren bir kelime ya da kelime grubu.

терминологическое

In diesem Satz fungiert das Wort als Partikulier.

— Bu cümlede bu kelime bir belirteç olarak işlev görüyor.
Linguisten untersuchen die Funktion jedes Partikuliers.

— Dilbilimciler, her bir edatın işlevini incelerler.

Синонимы

birey, tarafçı

Eine Person, die eine kleine, oft unbedeutende oder isolierte Gruppe bildet.

Genellikle önemsiz veya izole bir grup oluşturan bir kişi.

возвышенное

☞ Modern dilde bu anlam nadiren kullanılır ve çoğunlukla yalnız kalan kişiler bağlamında kullanılır.

Er blieb ein einsamer Partikulier in der Gesellschaft.

— Toplumda yalnız bir birey olarak kaldı.