Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
der

Plänkler

[ˈplɛŋklɐ]
По слогам plänk|ler
§ Грамматика
Genitiv
des Plänklers
Plural
die Plänkler
§Значения
kłótnik, awanturnik
Eine Person, die gerne kleine, oft harmlose Streitigkeiten oder verbale Auseinandersetzungen führt.
Osoba, która lubi wdawać się w małe, często nieszkodliwe spory lub słowne utarczki.
нейтральное
  1. Er ist ein kleiner Plänkler, der gerne diskutiert.
    — To mały kłótnik, który lubi dyskutować.
  2. Die beiden Plänkler stritten sich lautstark im Café.
    — Obaj zwiadowcy głośno kłócili się w kawiarni.
skirmiszer
Ein Kämpfer, der kleine, unentschiedene Gefechte oder Scharmützel führt.
Wojownik, który prowadzi małe, niezdecydowane potyczki lub skirmisze.
возвышенное
☞ Obecnie używa się tego głównie metaforycznie w odniesieniu do słownych kłótni.
  1. Der mutige Plänkler griff die feindliche Vorhut an.
    — Odważny zwiadowca zaatakował wrogą awangardę.
  2. Als Plänkler agierte er an der Grenze.
    — Jako zwiadowca działał na granicy.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке