Существительное Частотностьtop-25k+CEFR C2
der

Polemarch

[poˈleˌmaʁç]
По слогам po|le|march
§ Грамматика
Genitiv
des Polemarchen
Plural
die Polemarchen
§Значения
polemarch
Ein hoher militärischer Beamter im antiken Athen, der für die Führung der Armee zuständig war.
Wysoki urzędnik wojskowy w starożytnych Atenach, odpowiedzialny za dowodzenie armią.
терминологическое
  1. Der Polemarch führte die Truppen in die Schlacht.
    — Polemarch poprowadził wojska do bitwy.
  2. In der Antike war die Macht des Polemarchen bedeutend.
    — W starożytności władza polemarcha była znacząca.
  3. Die Ämter des Strategen und des Polemarchen wurden oft besetzt.
    — Urzędy stratega i polemarcha były często obsadzane.
§Однокоренные
§Связанные слова

Сообщить об ошибке